Tombul Tavuklarımız ve Yakışıklı Horozumuz

Paylaş

        Radikal bir kararla, fazla da kafa yormadan  kent yaşamından kopup  çam ormanının eteklerindeki  köye yerleşeli neredeyse 5 yıl oluyor.  Sosyal yönden zorlanıyoruz zaman zaman. Bazı ihtiyaçlarımızın giderilmesinde de sorun yaşayabiliyoruz. Burada market yok, eczane yok vs. vs. Yine de burada olmanın avantajlarının farkındayız. Temiz hava, kaliteli taze ve doğal gıdalara daha kolay  erişim,  harika orman yürüyüşleri, küçük bahçemizde  yetişen çiçekler, cömertçe meyve veren ağaçlar bizi mutlu  ediyor. Ayrıca patililerimize  daha uygun bir ortam olduğu için burada olmaktan memnunuz. Gitgide çevre ile uyumlu yaşamaya evrilme  hem keyifli hem de tatmin edici. Şöyle ki, kendi sebzemizi yetiştirmek, meyve ağaçlarının bakımını yapmak bir tür egzersiz yerine geçiyor. Meyvelerin olgunlaştığını görmek, taze taze tüketmek de ödül oluyor. Bir şeyler üretmenin  zevki bir başka.

  Son zamanlardaki hobimiz  taze yumurta amaçlı tavuk yetiştirmek. Önce biraz araştırıp etrafımı gözlemledim. Komşuların bu işi nasıl yaptıklarına baktım. Gördüm ki  hiç bir şey yapmıyorlar. İyi kötü bir barınma yeri yapıp tavukları ve horozları koyuyorlar içine. Kendi yetiştirdikleri buğday ve  bir de su kabı tamamdır. Hayvancıklar  bütün gün  her yerde gezip gezip akşamları kümeslerine toplanıyorlar. Evimizin yakınındaki ana yolda bile her an tavukların dolaştığını görebilirsiniz. Ne yazık ki bazılarını araçların ezdiği oluyor. Bazılarını da  ormandan gelen aç tilkiler avlıyor. Ben bu üzücü olaylara meydan vermemek için kendi bahçemizin bir bölümünü onlara ayırdım. Yaşayacakları yaklaşık 60 metrekarelik bir  alanı  telle çevirtip güzel bir kümes aldım. Kümes demonte geldi. Bahçıvanla birlikte kurduk. 14 çeşit tahıl bakliyat karışımı özel bir yem aldım. Oğlum da değirmenden buğday ve kepek almış.  Folluklara  saman koyduk. Her şey hazır olunca  tavuklarımız  ve horozumuz geldi. Beş tavuk, bir horozdan oluşan  sürümüz gelir gelmez yumurta vermeye başladı. Veterinerin tarifi üzerine ağızdan  aşılarını verdik. Sabah karışık yem, öğlen su ile karıştırdığımız kepek, öğleden sonra da buğday yiyorlar. Marul, ıspanak, semizotu, yeşil soğan gibi sebze artıklarına bayılıyorlar. Oldukça oburlar. Günde ortalama 3 yumurta alıyoruz. Bize geldiklerinde  küçüklerdi ama hızla büyüdüler. Bazen beşi de yumurtluyor.  Gün aşırı ya da gördükçe  eldiven giyip kümeslerini, folluklarını  temizliyorum. Kendi alanlarında  durmadan geziniyorlar. İşte tavuklu, horozlu hayatımız böyle..

               

     

Fıstık Ezmeli Kurabiye

Paylaş

             Epeydir uzak kaldığım blog sayfamdan  yeniden merhaba! Enfes bir tarifle  belki kendimi affettirebilirim.

Bu kurabiye, yemek bloggerlerinin pek sevdiği ''tam ölçülü''  tanımlamasına çok uygun. Öncelikle söylemeliyim ki, tarif  neredeyse  özgün. Yani kopyalanmış bir tarif değil ama  elbette  malzemeler karşılşabileceğiniz  diğer fıstık ezmeli kurabiye malzemeleri ile  aynı.

Sözü fazla uzatmadan;

            benim  kurabiyemde şunlar var:

350 gr fıstık ezmesi. Ben içinde şeker olan bir fıstık ezmesi kullandım. Şekersizleri de var. Onlardan kullanacaksanız  aşağıda vereceğim şeker miktarını biraz daha artırabilirsiniz.

1 su bardağından  iki parmak eksik toz şeker. Esmer şeker olsaydı daha iyi olurdu. Bizde kalmamış.

800 ml. un. Dikkat ederseniz unun ağırlığını değil hacmini ölçtüm. Ölçü bardağını kullandım. 800 gr olarak   anlaşılmasın!

2 çorba kaşığı buğday nişastası.

1 su bardağı sıvı yağ.

1 paket vanilya, 1 paket kabartma tozu

Yapılışı: Fıstık ezmesi, yağ ve  şekeri  güzelce karıştırıyoruz.  Mutfak şefi (power chef)  olanlar için bu işlem iki dakikada bitiyor. Daha sonra un, nişasta, kabartma tozu ve vanilyayı ekliyoruz. Unun tümünü değil de önce yarısını ekleyip, kalanını yoğurmaya devam ettikçe azar azar ilave etmekte fayda var. 800 ml  un  tamı tamına  iyi geliyor. Hamur toparlanıp  elde şekil verilecek  hale gelince  minik toplar yapıp   tepsiye diziyoruz.  Önceden ısıtılmış fırında, 170 derecede kurabiyeler çatlayıncaya dek  pişiriyoruz. Ben  pişirmeyi sonlandırdıktan sonra bir iki dakika daha fırında bıraktım. Kurabiyelerinizi soğumadan almaya çalışmayın. Sıcak hali ile dağılabilir.  Deneyecek olanlara afiyetler olsun.  Sağlıcakla kalın.

Hoş geldin Lokum!

Paylaş

Evet, onları çok seviyorum. Yüreğimi minicik bir çocukken, evimi de  yıllar önce onlara açtım . Her bireri ailenin  vazgeçilmez üyeleri oldular. Çok sevildiler. Mutlu yaşamaları için elimizden geleni yaptık. Kayıpları bize büyük acılar yaşattı. Minik dışında hiç biri planlanıp evlat edinilmedi. Terk edilmiş ya da zor durumda, hatta ölmek üzere bulduklarım oldu. Kendiliğinden bize  gelenler de oldu. Kısacası  hikayelerini ayrı ayrı anlatsam bir kitap bile yazabilirim. Altı yıl önce doğa tutkum ve patili dostlarımız için  yaşam tarzımızı değiştirip kentten köye taşındık.Yıllar yılları kovaladıkça  kedilerimizle, köpeklerimizle oldukça  kalabalık bir aile olduk. Bu arada yaşım ilerledi, sağlık sorunlarım arttı. Yıllardır  hasta  ve özel bakıma gereksinme duyan olan eşimin  durumu da malum.  Son günlerde  patililerin  bakımları, yürüyüşleri konularında zorlandığımı  hissettim. Onların da iyiliğini düşünerek   ''Artık  bu kadar yeter'' deyip  sayıyı artırmama  kararı aldım.

 Bu arada ciddi bir enfeksiyon geçirdim. Uzunca ve yıpratıcı bir tedaviden sonra biraz düzelir gibi olunca tekrar kısa orman  yürüyüşleri yapmaya başladım. Bir kaç gün önce  evden bir kaç km  uzakta, dere kenarında yürürken bu ufaklığın  ağlamalarını duydum. Miyavlama değil, gerçekten de ağlama gibiydi. Karşı kıyıda, dereye doğru uzanmış küçük bir kara çıkıntısında sazlıkların arasında sürekli ağlama sesi çıkarıyordu. Onu görünce yanımda köpek kızlarım  olduğu için  çok korktum. Çünkü oldukça sığ olan dereyi geçip ona zarar verebilirlerdi. Şükürler olsun ki sert komutlarla onları kontrol altına alıp  bir dala bağladım. Ayakkabılarımla suya  girip karşıya geçtim. Kucağıma alınca hiç itiraz etmedi. Tam orada bulunan köprünün devamı olan  yolun kenarına bıraktım. ''Hadi annene git'' diyerek okşadım. Hızlıca köpekleri alıp evime doğru  yürüdüm ama  hiç huzurlu  değildim. Bir de baktım ki köprüyü geçip bizi  izliyor. Ne yapacağımı bilemedim. Eve  ulaşmamız için ormanlık bir alandan geçmemiz gerekiyor. Eğer ufaklık  geri dönemezse  ormanda kaybolup tilkilere av olabilirdi. Biraz daha ilerledim, Bir dönemeçten sonra  onu gözden kaybettim. İçime bir korku girdi. Köpekleri yine  bir çalıya bağlayıp geri döndüm. Bir de ne göreyim, yolun kenarındaki yamaca, ormana doğru tırmanıyor. Beni fark edince durdu, çağırınca  hemen geldi. Kucağıma alıp  eve getirdim. Geri dönüp köpekleri aldığımda hava kararmaya başlamıştı.. Terleyip ateşimin yükseldiğini hissettim. Henüz tam iyileşmediğim için zaten yorgun ve halsizdim ama onu ormanda bırakmadığım için mutluydum.  Tam dört gündür bizde. Çok mutlu, çok huzurlu  ve uyumlu.  İç ve dış parazit damlası yapıldı. Pazar günü veteriner kontrolüne gidecek. Diğer aşıları yapılacak. Daha adı  bile yok. Şimdilik lokum diyoruz. Söylemeyi unuttum; o bir oğlan.

.Enfes Kokulu Clematisler Açmış Ama..

Paylaş

Doğa yürüyüşlerini çok seviyorum. Hava koşuları aşırı zorlayıcı olmazsa, her mevsimde mutlaka uzun ya da kısa yürüyüşler yaparım.  Epeyce uzun süredir bunu yaptığım için buraların florasını, faunasını iyi bilirim. Yollardan, patikalardan sadece yürüyüp geçmekle kalmam;  bitkileri, hayvanları inceler, fotoğraflarını çekerim. Onlarca yabani bitkiyi, endemikleri, çok ya da az bulunanları artık kolaylıkla tanıyıp adlarını, bazılarının da Latince adlarını sayabilirim. Çünkü rastladığım bitkileri mutlaka araştırır, notlar alırım. İşte doğa yürüyüşlerini çok sevmemin asıl nedeni, bu yürüyüşler  sayesinde  köpek kızlarımla günlük sporumuzu yaparken çevremdeki bitkileri, hayvanları tanıma olanağı bulmam.

Yine bu yürüyüşler sırasında iki yıl önce, bizi bir dereciğe  ulaştıran patika yolun bir tarafında şahane kokulu bir sarmaşığa rastlamıştım. Görüntüsü çok etkileyiciydi. Bembeyaz çiçekleri, mis gibi kokusu ile göz alıcı bir yabani bitkiydi. Fotoğraflarını çekip araştırdım, Clematis Vitalba (Akasma) olduğunu öğrendim. Aynı bitkinin kültürü de varmış. Çok özenip kültürünü satın aldım. Bahçemde yetiştirmeyi başardım ama asla o gördüğüm harika görüntüyü elde edemedim.  Ertesi yıl aynı günlerde sabırsızlıkla açmalarını bekledim ancak  tam da  clematislerin  olduğu yere moloz dökmüşler. Bir kaç cılız dal azıcık açmıştı. Çok üzüldüm... Derken bu yıl clematislerin açma zamanı sık sık oraya gittim. Bu yıl o güzelim çiçekler kendilerini biraz daha yükseğe çekmişler. İki yıl önceki görkemli halleri ile bol bol açmışlar ,  hem de iki ayrı yerde. Sevindim tabii ki ama....

''Ama''  sözcüğünü kullanmamın nedeni son iki fotoğraf karesinde..

Çiçekler, Kelebekler ve Tabii ki Köpek Kızlarım

Paylaş

Bu sabah yine ormanın eteklerindeydik. Şunun şurasında bir kaç tatlı bahar haftasından sonra ''sıcak, çok sıcak'' diye serzenişlere başlarız. Antalya'nın yazı da fenadır hani. Sıcak nemle birleşir ve adım atamazsınız  evden dışarı. İşte bu nedenle bu günlerin  değerini bilmek lazım. Yol arkadaşlarım can kızlarım olunca daha bir keyifli oluyor doğa yürüyüşlerimiz. Sözü fazla uzatmadan görüntülerle anlatalım. Keşke renkler kadar, kekik kokularını, kuş seslerini  de paylaşabilmek  mümkün olsaydı.

Ben fotoğraf çekerken uslu uslu oturdular.

Vadiye inince kekiklerin çiçek açtığını ve kelebeklerin  uçuştuğunu gördük.

Pembeler kum kekikleri..

Beyazlar ise buranın meşhur bilyalı kekiği.

Çoktandır böyle net kelebek fotoğrafı çekememiştim. Turuncu kelebekler  en ufak kıpırtıdan kaçıyor ama bu koyu renkliler o kadar  hassas değiller. Başardığım için  mutlu oldum. 

Begonvilli Ev Halleri

Paylaş

Köpek kızlarla harika bir doğa yürüyüşü ile güne başlamak,

kır çiçeklerinin  sunduğu görsel şöleni izlemek,

bazen tepeciklere tırmanmak,


eve dönünce balkonda açan çiçeklerin renkleri ile büyülenmek,

 bahçede açan güllere iltifatlar etmek,





bitmeyen işler arasında  kendimizi şımartmak için mutfakta fazladan zaman geçirmek,

bahçeden derlenmiş güllerle ''evim, güzel evim'' havalarına girmek

gibi haller işte. Sırada okunacak  pek çok kitap, izlenecek güzel filmler, dinlenecek harika müzikler olsa da elbette onlara da sıra gelecektir.  Yeter ki sağlık olsun.

Sağlıcakla kalın dostlar..

Bu Günlerde Bahçe Perisi Buralarda

Paylaş

Sinirli Ot, Lathyrus gorgoni

Paylaş

Çevremde bulunmasından büyük mutluluk duyduğum, değeri bilinesi Bitki.

Bir aktar gibi ya da şu meşhur doğal tedavi uzmanları gibi  ''şuna yararı var, buna iyi geliyor!''  iddialarında bulunmayacağım.  Bitkisel tedavilerle ilgili her anlatılanın doğru olduğunu da sanmıyorum. Doğru kullanım, doğru doz ve doğru bitki konuları beni aşar.

 Ancak çok sevdiğim doğa yürüyüşlerimde  gördüğüm bitkileri tanıma isteği ile araştırıp, okuyorum. En azından çok gördüklerim hakkında doğru bilgilere ulaşmaya çalışıyorum. Şu an kaynağını aımsayamadığım  yabancı bir sitede bu ot hakkında bir yazı okumuştum. Kaşıntıya, böcek ısırmasına,  halk dilinde kurdeşen olarak bilinen döküntülü, kaşıntılı bir rahatsızlığa iyi geldiği  anlatılıyordu. Bir kaç gün önce  bahçemde ot yolarken sol el bileğimi karınca büyüklüğünde siyah bir böceğin ısırdığını  hissettim. Saniyesinde kızarıklık ve çok rahatsız edici bir kaşıntı başladı. Amonyak sürmeliyim  diye düşünürken yanı başımda sinir otu olduğunu gördüm. Yapraklarını ezerek yeşil öz suyunu kaşınan yere sürdüm. Beş dakika sonra kaşıntı yok aldı. Bir kaç saat sonra ise  ısırılan yerde hiç bir iz kalmadı. Şimdi bu ota  çok başka bir gözle bakıyorum. Başka yararları da varmış ama ben sadece yaşadığım deneyimin sonucundan eminim. Kim bilir başka ne değerli bitkiler var etrafımızda.  Değeri bilinesi ve korunası bitkiler.

 Son bir  hatırlatma; gerçek uzmanlara danışmadan hiç bir bitkiyi tedavi amaçlı kullanmayın..  Sağlıcakla kalın.

Nefis Midye Böreği ile Sürpriz!

Paylaş

 ''Sürpriz'' diye başlık  koydum çünkü ben oklava ile hamur açmayı bilmiyorum ve bu böreği oklava ile  hamur açarak yaptım. Öyle çarşaf gibi yufkalar açmadım tabii ki.Yine de işi kotaracak kadar  becerebilmek mutlu etti beni.  Gerçekten de kat kat, ağızda dağılan, bol iç malzemesi ile lezzetli bir börek oldu. Denemek isterseniz işte tarifi:

Hamuru için:
Bir su bardağı su,  yarım su bardağı süt, bir kahve fincanı sıvı yağ, 2 yumurta, bir tutam tuz, bit tutam karbonat, aldığı kadar un (4 su bardağı kadar alıyor)
Yufkaların arasına sürmek için bir su bardağı eritilmiş tereyağı.

İçine ben soğanla kavrulmuş kıyma, baharat ve rendelenmiş patatesten oluşan harcı kullandım. Siz  dilerseniz peynirli de yapabilirsiniz.

Hamuru için verdiğim malzemeleri  iyice yoğurup bir saat kadar dinlendiriyoruz. Yumurtadan  biraz  daha büyük bezeleri  servis tabağı büyüklüğünde açıyoruz. Aralarına eritilmiş tereyağı sürerek yufkaları üst üste koyup beşerli  gruplar halinde tekrar açıp oklava ile  tek yufka olarak olabildiğince büyütüyoruz. Beş yufkadan oluşan tek yufkaya dönüştürülmüş  yufkaları tekrar aralarına  tereyağı sürerek üst üste koyup tüm yufkaları birleştiriyoruz. Sıkı bir rulo yapıp streç filme sararak  buzdolabının derin dondurucu bölümünde  10-15 dakika bekletiyoruz. Böylece hamur biraz katılaşıyor. Keskin bir bıçakla enlemesine ikişer parmak kalınlığında kesiyoruz. Kestiğimiz parçaları tekrar oklava ile fazla bastırmadan çay fincanı tabağı büyüklüğünde açıp içine bolca kıymalı iç harcını dolduruyoruz. Kapatıp  üzerlerine  erimiş tereyağı sürüyoruz. Yumurta sürmeniz  doğru olmaz çünkü midye görüntüsü veren desenlerin kapanmasını istemiyoruz. 180 derecede (önceden ısıtılmış fırında) üzerleri kızarıncaya dek pişiriyoruz. Deneyenlere afiyet olsun!

Ev Yapımı Bisküvi Bir Başkadır

Paylaş

Her bir şeyin ev yapımı olanına pek meraklı olduğum bilinir.  Geçen yıl bu bisküvi stampalarını almıştım. Dikdörtgen şeklinde olanları  denemiştim. Fena  da olmamıştı ama bu yuvarlak olanları neredeyse unutmuştum. Bu sabah aklıma geldi. Çok sevdiğim, gevrek, lezzetli kurabiye tarifimi bu kez bu şekilde denedim. Ev halkı çok beğendi. O halde sizlere de tavsiye edebilirim. Stampanız olmasa da olur. Kurabiyelerinizi düz yuvarlaklar halinde ya da benim de bir kaç tane yaptığım gibi ay kurabiyesi olarak da şekillendirebilirsiniz.

Malzemeler:
1 su bardağı oda sıcaklığında tereyağı, margarin ve sıvı yağ karışımı( her bireri 1/3 su bardağı, toplam 1 su bardağı olmalı)
1 su bardağı pudra şekeri
1 yumurta
3,5 su bardağı elenmiş un
1 çorba kaşığı (silme) pirinç unu
2 çorba kaşığı nişasta
Vanilya

Yapılışı:
Yağı, yumurta ve şekerle birlikte elektrikli karıştırıcıda 3-4 dakika çırpıyoruz. Un, pirinç unu, nişasta ve vanilya karışımını azar azar ekliyoruz. Hepsini aynı anda eklememek gerekiyor. Çünkü un fazla gelebilir. Benim uygulamamda unun hepsini aldı. Pürüzsüz  sertçe bir hamur elde edince streç filmin arasına bezeler koyup merdane ile 2,5 cm kalınlığında  açıyoruz. Bisküvi kalıpları ile ya da bir su bardağı ile  kesip şekillendiriyoruz. Kış mevsiminde olduğumuz için  hamuru doğrudan şekillendirebiliyoruz. Yazın bir saat kadar buz dolabında bekletmek gerekiyor.  170 dereceye ayarlanmış fırında hafifçe pembeleşinceye kadar pişiriyoruz. Afiyet olsun.