1881 yılında Endülüs'te doğan Juan Ramón Jiménez, yirminci yüzyıl İspanyol Edebiyatı'nın en büyük şairi olarak biliniyor. Federico Garscia Lorc Pedro Salinas, Rafael Alberti gibi 1927 Kuşağı adıyla bilinen isimleri de etkilemiş.1956 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmış..
Juan Ramón Jiménez Hakkında Daha Fazla Bilgi İçin Buraya Tıklayın
O güzel şiirlerine gelince;
Yaşamı boyunca özlem ve hüzün içinde şiir biriktiriyor olmalıydı ki, lirik şiirin unutulmazlarından oldu..O'nun ''Heine ve Verlaine soyundan bir şair'' olduğu söylenir..''Biçim kaygısı taşımayan hiçbir şiir yaşayamaz, ne eski, ne de yeni'' demiştir.
ÇOBAN YILDIZI
Gök menekşe rengindeydi
Altın başaklı tarlalar üzerinde
Doğudaki göklerin altında
Sarı bir buğday hüküm sürmekte
Gecenin karanlığı inerken,
İnce, beyaz ışıklı bir yol
Yalnız sevgililerin yolu...
Hüzün veren nehirler uçuşta.
Belki bir değirmen çarkı dönmekte...
Belki bir şarkı havalarda...
Bir köpek... kanat sesleri...
Bir sevimli düş payı...
Ve bir altın yıldız
Parıldarken çamlar üzerinden
Doldu sessiz ülke
Çekirge çığlıklariyle.
Şimdi gök mavidir
Altın başaklı tarlalar üzerinde...
Hangi güzel kokudur serin geceyi saran
Patikalar boyunca.
Juan Ramon JİMENEZ
Çeviri: Ahmet E. IŞIK