Çok güzel değil mi?
Ama bir de öyküleri var ki... En altta anlattım.
Görüntü olarak bizim eve benzeyen, çünkü tıpkı bizimki gibi bir Alman aile tarafından yaptırılmış yan taraftaki ev uzun süredir satılıktı. Bu konu beni çok ama çok ilgilendiriyor. Çünkü komşuluk kavramı benim için cidden çok önemli.
Eve bakmak için pek çok insan geldi gitti. Yüreğimi tutarak, hatta dualar ederek ne tür insanlar olduğunu anlamaya çalıştım. Bazıları beni dehşet içinde bıraktı. Örneğin eşine küfreden adam, etraftaki kedilere tiksinerek bakan kadın, içtiği sigaranın izmaritlerini yerlere fırlatan bir başka adam, bahçedeki ağaçları kestirmekten söz eden aile vs. vs. Neyse ki evin sahibi bizim onaylamadığımız insanlara satmayacağını söyleyince rahatladık. Yine de konu para olunca güvenilmez. Bakarsınız birileri para olarak iyi bir teklifte bulunur, alır evi.. Özellikle hayvan düşmanı bir aile ile komşu olmaktan korkuyoruz. Kabus gibi bir şey bu... Derken efendim, ev sahibi eve bakım yaptırdı, boyattı, bahçe katını tamamlattı ve İstanbul yakınlarında bir yerde yaşayan ailesini getirdi. Aile, eşler, iki şirin kız çocuğu ve üç yavru kediden oluşuyor. Orman havasından ve kolaylıkla ulaşılan denizden yararlanmak için yaz boyunca kalacaklarmış. İşte bu şirin kedicik de yavru kedilerden biri.
İki evin arasındaki parmaklıklara tırmanması beni korkuttu ilk zamanlar ama maaşallah beceri ile başarıyor. Zaten engel olmama olanak yok.
Aile kedi bakımı konusunda titiz ve duyarlı değil. Örneğin denize giderken bahçeye su bırakmıyorlar. Akşama kadar kaldıkları oluyor. Uyarınca da çok önemsemiyorlar. Anlayacağınız yine bana iş düşüyor. Sanırım aşıları ve parazit damlaları da yapılmamış. Kısırlaştırma konusunu açınca, ona da sıcak bakmıyorlar. Ayrıca geri götürmeyeceklerini, dönüş zamanı otellerin olduğu yere bırakacaklarını söylüyorlar. Kışın oralarda açlıktan ölmeleri muhtemel:( Buna izin veremeyeceğime göre..
.jpg)
