Bu sabah yine erkenden yürüyüşümüze çıktık, sevgili yol arkadaşım Minik'le.
Görsellik yerli yerinde; deniz lacivert, begonviller renk cümbüşü oluşturmuşlar, yürüyüş yolları yemyeşil.
Peyzajı tamamlayan muz ve hurma ağaçları egzotig bir görüntü oluşturuyorlar. Hatta bu görüntüler eşliğinde enfes yasemin kokuları da olunca diyecek söz kalmıyor.
Ancak,sabahın erken saatlerinde bile öyle bir sıcak var ki, çiçeklerin tazeliğini hissedemiyorsunuz. Denizin üzerinde görmeye alıştığımız dağların silüetleri kaybolmuş. Kalın bir sis tabakası kaplamış üzerlerini. Demek ki havadaki nem oranı çok yüksek.
Yollarda plaja giden insanlar görüyorum. Sırt çantalı, şapkalı,sandaletli ve güneş gözlüklü tek başına ya da ikili üçlü gruplar olarak Konyaaltı'na yürüyen pek çok insan. Çoğu iyice yanmış, belli ki her sabah sahile koşmayı ve enfes mavi bayraklı plajımızda yüzmeyi, güneşlenmeyi alışkanlık haline getirmişler.
Yol kenarındaki banklarda geceleyen evsizlerin sayısı da her gün biraz daha artıyor. Birinin kocaman valizi vardı ayak ucunda. Pek çok genç insan iş bulma umudu ile geliyor buralara. Oysa ki iş güç yok bildiğim kadarı ile ..
Erken de olsa pek çok insan yollarda. Kimi yürüyüş için kimi işe yetişme derdinde ve bazıları da plaja gidiyorlar. Yolda bile gözlemlenen iki bağımlılığı var insanımızın; sigara ve cep telefonu. Her on kişiden en az üçü sigara içiyor yolda, yine bir o kadarı telefonu kulağına yapıştırmış konuşuyor. Her ikisi de sağlığımızı ve maddi olanaklarımızı zorlayıcı alışkanlıklar. Telefon gerektiğinde illa ki kullanılmalı ama Türk insanı yine kontrolü elden kaçırmış gibi. Gereksiz kullanıma örnek o kadar çok ki...
